خیالِ خواب

تعطیلات نیمه‌ی خرداد فرصت مناسبی برای مطالعه بود. جمعاً هشت تا کتاب خواندم. یک رمان و هفت مجموعه داستان.

رمان” ویران می‌آیی” اثر آقای” حسین سناپور” برایم بسیار جالب بود. نکته‌ی قابل توجه اینکه رمان در شش فصل تنظیم شده بود و نویسنده اشاره می‌کرد که می‌توانیم فصلهای این کتاب را هم از اول به آخر و هم از آخر به اول بخوانیم.  داستان در مورد یک دانشجوی فعال سیاسی به نام روزبه است که با یک دختر خیابانی آشنا می‌شود و دختر به خاطر علاقه به روزبه وارد فعالیت‌های سیاسی می‌شود. بعد او را دستگیر می ‌کنند و مدت بیش از دو سال از او خبری درز نمی‌کند و همه بر این گمان هستند که او در زندان کشته شده است.

حال آنکه او آزاد شده و زندگی جدید ولی ناموفقی را در شیراز تجربه کرده و سپس به تهران آمده و در حال انتظار برای درخواست مهاجرت به کانادا است. در این مدت منشی یک مطب دندانپزشکی می‌شود و به طور اتفاقی یکی از دختران فعال سیاسی سابق را در مطب ملاقات می‌کند و در نهایت فصل اول کتاب( که اگر از آخر بخوانید؛ می‌شود فصل آخر کتاب)، ماجرای دیدار و وداع با روزبه است که در تمام این مدت فکر می‌کرده عشقش کشته شده است.

داستان در دهه‌ی ۱۳۷۰ می‌گذرد و اشاره‌ی مستقیمی به فعالیت‌های سیاسی دانشجویی در آن دوران و همچنین پنهان‌کاری‌ و سازش‌گری سران جنبش‌های سیاسی دانشجویان با دولتمردان دارد. حسین سناپور با ضرافت و دقت به این مهم می‌پردازد که همه‌ی آنهایی که با اخلاص و صداقت وارد این کار شدند، در نهایت خسته و دلزده و افسرده و آسیب‌دیده به گوشه‌ی خود خزیدند  و در عوض، سران این جنبش‌ها با زد‌و‌بند‌های سیاسی، به پست‌های مهم و نان و آب دار رسیدند.

از مجموعه‌ی داستان‌های کوتاهی که خواندم، دو کتاب توجهم را جلب کرد.

اول کتاب” کاندیدای راستگوی تاریخ” نوشته‌ی آقای” مهدی احراری” که نویسنده با زبان طنز، بیشتر معضلات اجتماعی و سیاسی معاصرمان را در قالب داستان‌های کوتاه با ظرافت قشنگی به تصویر کشیده است.

و بالاخره کتاب” جیبهای بارانی‌ات را بگرد” نوشته‌ی آقای” پیمان اسماعیلی” هم با ۸ قصه از جمله کتابهای خوبی بود که خواندم. در مجموع با  پنج تا  از داستانها ارتباط گرفتم. خصوصا داستان آخر که نام کتاب هم از همین داستان اخذ شده بود.

خواندن همه‌ی این داستانها را توصیه می‌کنم.